ایرج کلانتری طالقانی

نسخهٔ تاریخ ‏۱۳ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۹:۳۷ توسط Modir (بحث | مشارکت‌ها)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)

ایرج کلانتری طالقانی (۱ فروردین ۱۳۱۶ – ۲ اردیبهشت ۱۴۰۱) معمار، شهرساز و استاد دانشگاه ایرانی بود. او از شاگردان برجستهٔ هوشنگ سیحون و یکی از معماران تأثیرگذار نسل دوم معماری معاصر ایران به شمار می‌رود. کلانتری بنیان‌گذار شرکت‌های مهندسان مشاور کلانتری-دارایی و دفتر مهندسان مشاور باوند بود و بیش از شش دهه در عرصهٔ معماری و شهرسازی ایران فعالیت کرد.[۱]

از مهم‌ترین آثار او می‌توان به مدیریت پروژهٔ فرودگاه بین‌المللی امام خمینی، طراحی سفارت ایران در تفلیس، اقامتگاه سفیر ایران در ایروان، و مجموعه چایکنار تبریز اشاره کرد. کلانتری در سال ۱۳۸۴ از سوی جامعهٔ مهندسان معمار ایران به عنوان «معمار سال» برگزیده شد.[۲]

زندگی‌نامه

ریشه‌های خانوادگی و تاریخ نسبتی

ایرج کلانتری با نسبت «طالقانی» شناخته می‌شود، که به ریشه‌های خانوادگی‌اش برمی‌گردد. پدر و مادر او اهل فشندک پایین، یکی از روستاهای منطقهٔ طالقان در البرز بودند.[۳] خود کلانتری در گفتگوهایی اشاره کرده بود که «ریشه‌های من هم بالا طالقانی هستند» و با این‌حال تمام زندگی حرفه‌ای‌اش را در تهران گذراند.

نسبت «طالقانی» در رسم ایرانی، مانند سایر نسب‌های جغرافیایی (مثلاً رفسنجانی، تبریزی، لاهیجانی)، به ریشه‌های خانوادگی و منطقهٔ اصلی خانواده اشاره دارد و نه به مکان زندگی دوره‌ای یا محل فعالیت فرد.

تولد و دوران کودکی

ایرج کلانتری در سال ۱۳۱۶ (۱۹۳۷) در تهران متولد شد. او بخشی از دوران کودکی‌اش را در تهران گذراند و تحت تأثیر محیط شهری و معماری مدرنی قرار گرفت که در آن سال‌ها در تهران در حال شکل‌گیری بود.

تحصیلات

پس از گذراندن دوره‌های ابتدایی و متوسطه در تهران، در سال ۱۳۳۵ وارد دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران شد و تحت سرپرستی و آموزش استاد هوشنگ سیحون، یکی از بنیان‌گذاران معماری مدرن ایران، به تحصیل پرداخت.

هوشنگ سیحون به عنوان معماری تحصیل‌کردهٔ اروپایی و پیشگام معماری مدرن در ایران، تأثیر عمیقی بر ایرج کلانتری و نگاه‌اش به معماری گذاشت. کلانتری درس‌های سیحون درباره تلفیق اصول مدرنیسم جهانی با شرایط محلی ایران را یاد گرفت و این اصول بعداً در کل کارنامهٔ معماری‌اش جلوه‌گر شد.

او در سال ۱۳۴۲ موفق به دریافت مدرک کارشناسی ارشد معماری از این دانشکده شد.[۱]

فعالیت حرفه‌ای

کلانتری مسیر حرفه‌ای خود را با تأسیس «گروه مشاورهٔ معماری» در سال ۱۳۴۲ آغاز کرد. در سال ۱۳۵۰ شرکت «مهندسان مشاور کلانتری-دارایی» و سپس در سال ۱۳۵۳ «دفتر مهندسان مشاور باوند» را بنیان نهاد که تا پایان عمر فعال بود.[۴]

از سال ۱۳۴۰ تا ۱۳۵۰، او به عنوان مشاور وزارت کشور ایران در زمینهٔ «طرح‌های هادی روستایی» فعالیت داشت؛ طرح‌هایی که با هدف سامان‌دهی و بهینه‌سازی استفاده از اراضی کشاورزی، مسکونی و تجاری در روستاهای کشور تهیه می‌شدند. او همچنین نمایندهٔ این وزارتخانه در کمیتهٔ فنی شورای عالی شهرسازی و کمیته بررسی و تجدیدنظر در قانون نوسازی و عمران شهری بود.[۱]

مهاجرت و بازگشت

در سال ۱۳۵۹، پس از انقلاب اسلامی، کلانتری به ایالات متحده آمریکا مهاجرت کرد و دفتری با نام «کاسپین» برای طراحی و ساختمان‌سازی راه‌اندازی کرد. اما یک سال بعد (۱۳۶۰) به ایران بازگشت و تا پایان عمر در کشور ماند و به فعالیت معماری ادامه داد.[۱]

تدریس

کلانتری بیش از ۲۰ سال دروس طراحی معماری را در دانشگاه علم و صنعت ایران، دانشگاه تهران، و دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی تدریس کرد و نسلی از معماران جوان ایرانی را تربیت نمود.[۱]

آثار و پروژه‌ها

پروژه‌های شاخص

از مهم‌ترین پروژه‌های طراحی و ساخت ایرج کلانتری می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

پروژه‌های بزرگ

  • فرودگاه بین‌المللی امام خمینی: کلانتری سرپرست تیم ایرانی طراحی این فرودگاه بود، هرچند طراح اصلی آن پل آندرو، معمار فرانسوی و طراح فرودگاه شارل دوگل پاریس بود.[۵]
  • دانشگاه بین‌المللی امام خمینی قزوین: ساخت و اجرای دانشکده‌های علوم، فنی مهندسی، ادبیات و تسهیلات ورزشی در سال‌های ۱۳۶۷، ۱۳۷۲ و ۱۳۷۶
  • سفارتخانه و اقامتگاه سفیر ایران در تفلیس: طراحی و ساخت در سال ۱۳۸۰
  • اقامتگاه سفیر ایران در ایروان: طراحی و ساخت در سال ۱۳۸۰
  • مجموعه چایکنار تبریز
  • فرهنگستان‌های جمهوری اسلامی ایران: با همکاری حسین شیخ زین‌الدین (۱۳۷۳) - برندهٔ جایزهٔ چهارم مسابقه معماری

ساختمان‌های دانشگاهی و آموزشی

  • دانشکده مهندسی انرژی دانشگاه صنعتی شریف
  • مرکز تکنولوژی آموزشی تهران
  • دانشکده مدیریت در خیابان عباس‌آباد تهران

ساختمان‌های اداری و تجاری

  • ساختمان استانداری کرمان
  • ساختمان مرکزی شرکت ملی نفت ایران (بهسازی و نوسازی در سال ۱۳۸۱) - برندهٔ جایزهٔ اول
  • ساختمان انتشارات فرانکلین در چهارراه جهان کودک تهران
  • بهسازی و نوسازی بافت پیرامون برج‌های تاریخی شدادیه در تهران (۱۳۸۱)

پروژه‌های مسکونی و شهری

  • مجموعه‌های مسکونی طرح نواب در تهران
  • واحدهای مسکونی شهرک ولیعصر کنگان
  • شهرک مسکونی فولاد اهواز
  • ایستگاه‌های قطار سبک شهری مشهد و تبریز
  • ساختمان مجلس جیبوتی
  • مرکز تجاری جیبوتی

خانه‌های خصوصی

  • خانهٔ نجف دریابندری در تهران (۱۳۴۳)
  • خانهٔ مهشید امیرشاهی (۱۳۴۴)
  • منزل دکتر نادر هشترودی (۱۳۵۰)
  • خانهٔ ثمین باغچه‌بان
  • خانهٔ محسن هشترودی
  • خانهٔ شخصی پرویز کلانتری (برادرش، نقاش معروف) (۱۳۷۴)
  • خانه علی نوری (از مدیران انتشارات فرانکلین)

پروژه‌های صنعتی و گردشگری

  • کارخانه لوله‌سازی داکتیل اهواز
  • مجموعه جهانگردی در میگون
  • هتل سفیدکنار بندر انزلی

سبک معماری

از ویژگی‌های طراحی ایرج کلانتری، ظرافت در طراحی و اجرای جزئیات، زیبایی در عین سادگی، عمل‌گرایی و کارکردگرایی در عین نوگرایی و پیروی از مکتب مدرنیسم در معماری بود. او توانست سبک مدرن جهانی را با شرایط اقلیمی و فرهنگی ایران تلفیق کند.[۶]

نوشته‌ها و تألیفات

  • بررسی علل حاشیه‌نشینی در ۱۷ شهر با جمعیت بیش از یکصد هزار نفر
  • تنظیم اصلاحیه قانون نوسازی و عمران شهری
  • تهیه و تدوین آیین‌نامهٔ اجرای حق مرغوبیت
  • گونه‌شناسی مسکن در مناطق ساحلی خلیج فارس
  • همکاری با مجلات بانک ساختمان، آبادی، معماری و شهرسازی، معمار[۱]

جوایز و افتخارات

  • معمار سال ۱۳۸۴: از سوی جامعهٔ مهندسان معمار ایران
  • جایزهٔ چهارم مسابقه معماری (۱۳۷۳): برای طرح فرهنگستان‌های جمهوری اسلامی ایران
  • جایزهٔ اول مسابقه معماری (۱۳۸۱): برای طرح ساختمان مرکزی شرکت ملی نفت ایران
  • رتبهٔ نخست در مسابقات معماری متعدد: باشگاه کارمندان وزارت کشور، سفارت ایران در رباط، ساختمان شهرداری تهران، مجتمع مسکونی فرح‌آباد تهران، مجتمع مسکونی کارکنان فولاد اهواز، و دانشگاه پتروشیمی ماهشهر[۱]

سمت‌های اجرایی و صنفی

  • عضو شورای تخصصی شهرداری تهران
  • رئیس هیئت اجرایی شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی مهندسی کشور
  • عضو هیئت مدیرهٔ انجمن صنفی مهندسان مشاور معمار و شهرساز
  • عضو هیئت امناء انجمن مفاخر معماری ایران
  • عضو هیئت تحریریهٔ مجلهٔ معماری نوین
  • عضو هیئت مدیرهٔ سازمان نظام مهندسی ساختمان استان تهران
  • عضو شورای عالی خانهٔ هنرمندان ایران[۱]

زندگی شخصی

ایرج کلانتری برادر پرویز کلانتری، نقاش نوگرای ایرانی بود. او برای برادرش خانه‌ای در سال ۱۳۷۴ طراحی و ساخت که یکی از آثار برجستهٔ معماری مسکونی او محسوب می‌شود. خانهٔ پرویز کلانتری نمونه‌ای از توانایی کلانتری در طراحی فضاهای منزل با ترکیب زیبایی و کارکرد است.[۱]

درگذشت

ایرج کلانتری در ۲ اسفند ۱۴۰۱ (۲۰ فوریه ۲۰۲۳) در سن ۸۵ سالگی در تهران درگذشت. خبر درگذشت او واکنش‌های گسترده‌ای در جامعهٔ معماری ایران به دنبال داشت و بسیاری از معماران و دانشجویان معماری از او به عنوان یکی از اساتید و الگوهای معماری معاصر یاد کردند.[۲]

منابع

  1. ↑ ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ ۱٫۳ ۱٫۴ ۱٫۵ ۱٫۶ ۱٫۷ ۱٫۸ ایرج کلانتری. ویکی‌پدیا. ایرج کلانتری
  2. ↑ ۲٫۰ ۲٫۱ ایرج کلانتری، معمار مشهور ایرانی درگذشت. بهار نیوز. ۲۰ فوریه ۲۰۲۳. ایرج کلانتری، معمار مشهور ایرانی درگذشت
  3. ↑ ایرج کلانتری، معماری انسان، آگاه و هنرمند. ایران امروز. ۲۴ فوریه ۱۴۰۱. ایرج کلانتری، معماری انسان، آگاه و هنرمند
  4. ↑ زندگی و آثار ایرج کلانتری. طرح تو طرح. ۱۷ سپتامبر ۲۰۲۴. زندگی و آثار ایرج کلانتری
  5. ↑ معمار فرودگاه امام خمینی درگذشت. ایسنا. ۲۰ فوریه ۲۰۲۳. معمار فرودگاه امام خمینی درگذشت
  6. ↑ ایرج کلانتری؛ درگذشت یک معمار مدرن با امضایی شخصی. بی‌بی‌سی فارسی. ۲۱ فوریه ۲۰۲۳. ایرج کلانتری؛ درگذشت یک معمار مدرن با امضایی شخصی

پیوند به بیرون