پرش به محتوا

مینو مداح

از ویکی البرز
مینو مداح
مینو مداح
اطلاعات شخصی
نام کاملمینو مداح
زادروز۲۷ اردیبهشت ۱۳۵۵ ‏(۵۰ سال)
زادگاهکرج، ایران
خانواده
همسررسول فصیحی
فرزندانمهدیه و مهسان
اطلاعات ورزشی
ورزشتکواندو
کشور ایران
پیوندها
وبگاهمینو مداح در اینستاگرام



مینو مداح (زادهٔ ۲۷ اردیبهشت ۱۳۵۵ در کرج) تکواندوکار، مربی و سرمربی پیشین تیم ملی تکواندو بانوان ایران است. او یکی از پیشگامان تکواندو زنان ایران به‌شمار می‌رود و از سال ۱۴۰۴ به عنوان رئیس کمیسیون مربیان کمیته ملی المپیک ایران فعالیت می‌کند.[۱]

زندگی شخصی

مینو مداح در ۲۷ اردیبهشت ۱۳۵۵ در کرج به دنیا آمد و در همان شهر زندگی می‌کند. او متأهل است و همسرش رسول فصیحی، از ملی‌پوشان پیشین تکواندو ایران است. این زوج دارای دو دختر دوقلو به نام‌های مهدیه و مهسان هستند که در سال ۱۳۸۵ به دنیا آمدند و اکنون در پاریس‌ سکونت دارند.[۲]

مینو مداح در دوران نوجوانی به ورزش علاقه داشت و پیش از انتخاب تکواندو، رشته‌های والیبال و پزشکی را مد نظر داشت.[۳]

زندگی ورزشی

آغاز فعالیت ورزشی

مینو مداح فعالیت خود را از سنین نوجوانی در باشگاه‌های ورزشی کرج آغاز کرد. او با انتخاب رشته تکواندو مسیر حرفه‌ای خود را شروع کرد و در وزن‌های ۴۹ تا ۵۷ کیلوگرم در رقابت‌های داخلی و بین‌المللی حضور داشت. وی از نخستین بانوان ایرانی بود که در رقابت‌های بین‌المللی تکواندو شرکت کرد و نقش مهمی در گسترش این رشته میان زنان ایفا نمود.

دوران مربی‌گری

از اوایل دههٔ ۱۳۸۰، مداح وارد حوزه مربی‌گری شد و در تیم‌های استانی، باشگاهی و سپس ملی فعالیت کرد. برخی از سوابق او عبارت‌اند از:

  • مربی تیم ملی تکواندو بانوان ایران در مسابقات بین‌المللی چین (۱۳۸۶)[۴]
  • مربی تیم ملی نوجوانان دختر (۱۳۸۶)[۵]

سرمربی‌گری تیم ملی

از سال ۱۳۹۲، مداح به عنوان سرمربی تیم ملی تکواندو بانوان منصوب شد و تا سال ۱۴۰۳ این مسئولیت را بر عهده داشت.[۶] او تمرکز خود را بر ارتقای توان فنی و روانی بانوان تکواندوکار گذاشت. از مهم‌ترین رویدادهای دورهٔ سرمربی‌گری او:

  • سرمربی تیم ملی بانوان در بازی‌های کشورهای اسلامی (۱۳۹۲)[۷]
  • سرمربی در تورنمنت بین‌المللی هلند (G2)[۸]
  • سرمربی تیم دانشجویان ایران در یونیورسیاد کره جنوبی (۱۳۹۴)[۹]
  • سرمربی تیم ملی در بازی‌های آسیایی (۱۳۹۸ و ۱۴۰۲)[۱۰]
  • سرمربی تیم ملی تکواندو بانوان ایران در المپیک ۲۰۲۴ پاریس؛ ناهید کیانی در وزن ۵۷- کیلوگرم نشان نقره و مبینا نعمت‌زاده در وزن ۴۹- کیلوگرم نشان برنز کسب کردند.[۱۱]

استعفا و فعالیت‌های بعدی

در ۲ بهمن ۱۴۰۳، مداح در بیانیه‌ای از سمت سرمربی‌گری تیم ملی تکواندو بانوان استعفا داد و علت را «بی‌احترامی رئیس فدراسیون» عنوان کرد.[۱۲] هادی ساعی، رئیس وقت فدراسیون، این ادعا را رد کرد.[۱۳] در بهمن ۱۴۰۳، وی توسط محمود خسروی‌وفا به عنوان رئیس کمیسیون مربیان کمیته ملی المپیک ایران منصوب شد.[۱۴]

افتخارات

  • قهرمانی پومسه بانوان ایران (۱۳۸۵)[۱۵]
  • دو مدال نقره و سه برنز در بازی‌های آسیایی ۲۰۱۰ گوانگجو
  • مدال طلا و برنز در مسابقات آسیایی ۲۰۰۸ چین
  • حضور در رقابت‌های کسب سهمیه المپیک ۲۰۰۸ پکن
  • دو مدال نقره و برنز در تورنمنت بین‌المللی چین (۲۰۰۷)
  • مدال نقره و چهار برنز در مسابقات بین‌المللی کره جنوبی (۲۰۰۶)
  • مدال برنز مسابقات آسیایی ۲۰۰۶ تایلند[۱۶]

منابع